Ernst Jan Bos beklimt twee keer Alpe d'HuZes

Ernst Jan Bos beklimt twee keer Alpe d'HuZes :: Jawi Sportcentrum Alphen aan den Rijn2 juni 2016, 1:45 uur in de nacht. Een bijzonder moment in mijn leven. De dag van Alpe d’HuZes gaat beginnen. Er staat een ontbijt klaar, maar rond die tijd kan ik geen hap door mijn keel krijgen. Dan maar een paar mueslirepen en bananen mee in de tas voor het geval dat.

Om 3.00 uur verzamelen bij de bus die ons naar beneden brengt midden in de nacht. Dit omdat je anders pas vanaf 7.00 naar beneden mag met de kabelbaan en bus en ik wil natuurlijk wel de start meemaken. Een start waar je een jaar lang naar hebt toegeleefd en getraind.

Om 3:45 uur lopen we in een groep naar de kern van het dorp Bourgh d’Oisans. Hier vindt de start plaats. Als dan het startschot klink moeten we als groep van Alphen d’HuZes wandelaars nog even wachten voordat we mogen beginnen. Twee aan twee mogen de wandelaars starten. En jeetje wat duurt dat dan lang. Maar ja we hebben het er voor over maar mijn benen willen maar een ding…….. wandelen.

Een paar minuten na half vijf gaan we starten. We lopen in kolonne het dorp je uit tot aan de voet van de Alpe d’Huez beklimming. We draaien de bocht om, en dan is het ineens stevig stijgen. Met een hellingspercentage van ruim 11% beginnen we. Mijn tempo kan en gaat ook omhoog. Ik wil naar boven zegt er iets in mijn hoofd. Heerlijk gevoel is dat om na een jaar trainen en vanuit een diep dal komend qua gezondheid dit zo in te zetten en te kunnen doen.

De groep is groot die naar boven gaat. Het is een mix van fietsers en wandelaars in het donker wat naar boven gaat. Mijn tempo blijft stabiel. Een teammaatje, waarmee ik samen zou lopen, zegt al snel “loop maar door…….. je bent toch sneller”. Maar het loopt zo lekker dus blijf ik mijn tempo vasthouden.
Het is een grote stoet van mensen wat maar een doel heeft en dat is dé berg beklimmen voor een goed doel. Het is een unieke ervaring om mee te maken. De helling is stevig te noemen maar ik kan mijn tempo goed vasthouden. Soms blijf je lang naast een fietser lopen en pep je elkaar juist een beetje op.

De bochten op de Alpe blijven een belevenis. In elke bocht staan kaarsen met teksten. Teksten die de gevoelens weergeven van de mensen die mee doen of anderzijds. Mooie teksten met waardevolle woorden en vele namen. Elke keer als je ze weer ziet, krijg je een brok in de keel.
Het tempo blijft er goed in en we komen steeds hoger. Het wandelen gaat zo lekker dat ik helemaal geen zin heb om te stoppen. Alleen in bocht 7 stop ik heel even om een foto te maken. Dit wordt wel de Nederlandse bocht genoemd met daarin fourage, vele kaarsen en een unieke sfeer. Je moet hier gewoon wel even stoppen………..

Vanaf bocht 5, steeds meer naar de top, ontstaat er een situatie met een fietser. Ik haal haar in en zij mij weer. Ons tempo ligt gelijk. Het is een spel van ingehaald worden en inhalen. Maar mijn tempo blijft gelijk. Nog steeds rond de 10 minuten per kilometer. De fietser vind het niet altijd even leuk dat ik haar steeds weer inhaal. Vlak voor bocht 3 krijg ik een korte sneer dat ze het zat is en ik zeg, dan moet je maar doortrappen. Vlak na bocht drie trekt ze een kort sprintje en zijn we elkaar kwijt. Zo maak je veel mee op de berg.

Het dorp Alpe d’Huez nadert. Een goed gevoel. Ik voel mij ook nog prima en kan mijn tempo vasthouden. De aanmoedigingen van het publiek worden sterker. Een heerlijk gevoel.
Dan nog een paar bochten in het dorp zelf en we zien de finish……….. Yes daar is ie dan.
Mijn vrouw staat mij daar op te wachten en de emoties komen boven. Op zo’n manier iets afsluiten doet je wel wat. Dan springend over de finish en vuisten in de lucht slaan. Zo’n mooie belevenis is het.

Alleen dit alles was nooit gelukt op deze manier zonder prettige trainingen en aanmoedigingen van de instructeurs van JAWI sportcentrum. Bij dezen wil ik ze dan ook hartelijke bedanken voor hun steun tijdens de vele uren op de loopband. Ik ging al met een goed gevoel naar dé berg en dat is ook gelukt. De vele uren samen werken aan een prettige tocht hebben gewerkt. Mijn dank daarvoor is groot. Ook leuk hoe we samen een trainingsschema hebben kunnen opzetten waar andere deelnemers voordeel aan hebben gehad.

Een prettig gevoel om zo fit mee te kunnen doen aan Alpe d’HuZes.